De deksel die mijn vader niet open kreeg
Van Luuk, Amsterdam-Oost2 min lezen2 min luisteren
Luuk leest deze brief voor
0:00 / 2:05
Gisteren belde mijn vader. Niet omdat er iets mis was. Niet omdat het iemands verjaardag was. Hij belde omdat hij in de Albert Heijn stond en een pot appelstroop niet kon openen, en hij dacht: Luuk kan dat vast.
Yesterday my father called. Not because something was wrong. Not because it was anyone's birthday. He called because he was standing in the Albert Heijn and couldn't open a jar of apple spread, and he thought: Luuk can probably do that.
Ik stond op mijn balkon met een half koud koffie en zei: "Pa, je moet de deksel onder warm water houden."
I was on my balcony with a half-cold coffee and said: "Dad, you have to hold the lid under warm water."
Hij zei: "Dat heb ik al gedaan."
He said: "I already did that."
"Dan met een theedoek, voor grip."
"Then use a dish towel, for grip."
"Dat ook."
"That too."
"En dan met de punt van een mes, heel voorzichtig, zodat de zuiging eraf gaat."
"And then with the tip of a knife, very carefully, so the suction comes off."
Stilte. Toen: "Oké. Ik ga het proberen. Wacht even."
Silence. Then: "Okay. I'll try. Hold on."
Ik hoorde de winkelradio. Iets met "vakantiegevoel". Ik hoorde een kind huilen bij de kassa. En toen hoorde ik de deksel, en mijn vader die zachtjes "ja" zei, alsof hij een puzzel had opgelost die niemand anders mocht weten.
I heard the shop radio. Something about "vacation vibes". I heard a child crying at the checkout. And then I heard the lid, and my father quietly saying "yes", as if he'd solved a puzzle that no one else was supposed to know about.
Hij hing niet meteen op. Hij vroeg of ik al gegeten had. Of Sanne er was. Of de tram nog steeds te laat is bij de Bilderdijkstraat. Kleine dingen. Alsof appelstroop een excuus was voor vijf minuten waarbij niemand iets hoefde te presteren.
He didn't hang up right away. He asked if I'd eaten yet. If Sanne was there. If the tram is still late at the Bilderdijkstraat. Small things. As if apple spread was just an excuse for five minutes where no one had to accomplish anything.
Ik dacht daarna: hoeveel gesprekken beginnen we met een probleem dat eigenlijk geen probleem is? De deksel. Het weer. De NS. "Komt het nu gelegen?" We verzinnen een reden om te mogen blijven.
Afterwards I thought: how many conversations do we start with a problem that isn't really a problem at all? The lid. The weather. The NS. "Is this a good time?" We invent a reason to be allowed to stay.
Misschien is dat ook hoe vriendschap werkt in Nederland. Niet altijd diepe zielenroerselen. Soms gewoon: help me even met dit potje, en blijf aan de lijn tot ik het heb.
Maybe that's how friendship works in the Netherlands too. Not always soul-stirring profundities. Sometimes just: help me with this jar, and stay on the line until I get it open.
Ik heb vandaag de deksel van mijn eigen jam open gemaakt zonder hulp. Het voelde een beetje eenzaam.
Today I opened my own jam without help. It felt a little lonely.
Schrijf me terug als je wil. Of stuur me een foto van iets wat jij vandaag open kreeg.
Write back if you want to. Or send me a photo of something you managed to open today.
Woorden van deze week
Deze woorden zitten in de brief. Tik er in de tekst op om ze te horen en te bewaren.
- de deksel
- lid
- de theedoek
- tea towel
- de zuiging
- suction
- de kassa
- checkout, till
- presteren
- to perform, to achieve something
- het excuus
- excuse
- de zielenroerselen
- innermost feelings
- eenzaam
- lonely
Jouw woorden uit deze brief
Praat erover met Luuk
Luuk is thuis op luuk.wtf. Vertel hem wat je van deze brief vond, in het Nederlands of in het Engels.
Elke zondag een brief
Gratis, met spraakopname. Zo lees je elke week een beetje Nederlands.
Schrijf me in →