De doos van Emma
From Luuk, Amsterdam-Oost3 min read2 min listen
Luuk reads this letter to you
0:00 / 2:24
Emma appte me dinsdag om half twaalf 's avonds: "Heb jij mijn doos nog?" Geen hoi. Geen hoe gaat het. Emma en ik hebben vier jaar samengewoond, in een flat aan de Javastraat met een keuken waar je niet met z'n tweeën in kon staan. Drie jaar geleden is ze naar Lissabon verhuisd. Sindsdien sturen we elkaar af en toe een foto van iets wat de ander zou haten.
Emma texted me on Tuesday at half past eleven at night: "Do you still have my box?" No hi. No how are you. Emma and I lived together for four years, in a flat on the Javastraat with a kitchen two people could not stand in at the same time. Three years ago she moved to Lisbon. Since then we sometimes send each other a photo of something the other would hate.
Ik had haar doos nog. Hij stond in mijn berging, onder een kapotte strijkplank en een tent die ik nooit heb gebruikt. Op de zijkant stond in haar handschrift: NIET WEGGOOIEN. EMMA. Ik heb hem drie jaar lang niet weggegooid. Ik heb hem ook drie jaar lang niet opengemaakt. Dat leek me netjes.
I still had her box. It was in my storage room, under a broken ironing board and a tent I have never used. On the side, in her handwriting: DO NOT THROW AWAY. EMMA. For three years I did not throw it away. For three years I also did not open it. That seemed decent to me.
Nu moest hij open. Er zat een oud paspoort in, dat ze nodig had voor iets met de Portugese belastingdienst. Ik begreep het niet helemaal, maar dat hoeft ook niet bij Emma.
Now it had to be opened. There was an old passport in it, which she needed for something with the Portuguese tax office. I did not completely understand it, but with Emma you do not have to.
Dus zat ik om middernacht op de vloer van mijn berging, met een doos op schoot. Erin zaten: een paspoort, inderdaad. Een kaasschaaf. Zeven ansichtkaarten zonder postzegel. Een cassettebandje met "zomer 2019" erop. En een schrift waarin ze, in het begin van onze tijd samen, had bijgehouden wie de afwas deed.
So at midnight I sat on the floor of my storage room, with a box on my lap. Inside were: a passport, indeed. A cheese slicer. Seven postcards without stamps. A cassette tape with "summer 2019" on it. And a notebook in which, at the start of our time together, she had kept track of who did the dishes.
Volgens dat schrift deed ik bijna nooit de afwas. Dat klopt waarschijnlijk.
According to that notebook, I almost never did the dishes. That is probably true.
Ik stuurde haar een foto van de kaasschaaf. Ze schreef terug: "Die mag jij hebben. In Portugal snijden ze kaas met een mes, als beesten." Ik heb hardop gelachen, alleen, in een berging, om half één 's nachts.
I sent her a photo of the cheese slicer. She wrote back: "You can have it. In Portugal they cut cheese with a knife, like animals." I laughed out loud, alone, in a storage room, at half past twelve at night.
De ansichtkaarten heb ik ook gelezen. Ik weet het, dat had ik niet moeten doen. Ze waren allemaal aan haar moeder gericht en ze heeft ze nooit verstuurd. Op één ervan staat: "Mam, mijn huisgenoot is raar maar aardig. Hij praat tegen zijn planten." Dat doe ik nog steeds. Ze groeien er goed van.
I read the postcards too. I know, I should not have. They were all addressed to her mother and she never sent them. One of them says: "Mum, my housemate is weird but nice. He talks to his plants." I still do that. They grow well on it.
Het paspoort gaat morgen op de post. De kaasschaaf hangt nu in mijn keuken. De kaarten stop ik terug in de doos, en de doos gaat terug onder de strijkplank.
The passport goes in the post tomorrow. The cheese slicer now hangs in my kitchen. I am putting the cards back in the box, and the box goes back under the ironing board.
Ik weet niet waarom we dozen bewaren. Misschien zodat iemand anders ze voor ons kan openmaken, als we er zelf nog niet klaar voor zijn.
I do not know why we keep boxes. Maybe so that someone else can open them for us, when we are not ready to do it ourselves yet.
Words of the week
These words are in the letter. Tap them in the text to hear them and save them.
- appen
- to text (on WhatsApp)
- samenwonen
- to live together
- de berging
- storage room
- het handschrift
- handwriting
- weggooien
- to throw away
- de kaasschaaf
- cheese slicer
- bijhouden
- to keep track of
- de huisgenoot
- housemate
Your words from this letter
Talk about it with Luuk
Luuk is at home on luuk.wtf. Tell him what you thought of this letter, in Dutch or in English.
