Het is maar even
Elke zondag om tien uur boort mijn buurman Ferry een gat in de muur. Niet rond tien uur. Om tien uur. Ik heb het een keer gecontroleerd met de klok op mijn telefoon, en hij was drie seconden te vroeg.
Every Sunday at ten o'clock my neighbour Ferry drills a hole in the wall. Not around ten. At ten. I checked it once with the clock on my phone, and he was three seconds early.
Ik woon nu acht jaar in Amsterdam-Oost en ik heb veel buren gehad. Een man die 's nachts trompet speelde. Een stel dat alleen in het Frans ruzie maakte, zodat ik het niet kon volgen. Maar niemand was zo trouw als Ferry en zijn boormachine.
I have lived in Amsterdam-Oost for eight years now and I have had a lot of neighbours. A man who played the trumpet at night. A couple who only argued in French, so I could not follow it. But nobody was as loyal as Ferry and his drill.
Vorige week heb ik eindelijk aangebeld. Ik had een heel verhaal voorbereid, in mijn hoofd, onder de douche. Over zondagsrust. Over respect. Over hoe ik op zondag mijn koffie op het balkon drink en dan niets wil horen, behalve de meeuwen.
Last week I finally rang his doorbell. I had prepared a whole speech, in my head, in the shower. About Sunday rest. About respect. About how on Sundays I drink my coffee on the balcony and want to hear nothing, except the seagulls.
Ferry deed open in een oranje trainingsbroek. Er zat stof in zijn wenkbrauwen. Voordat ik iets kon zeggen, zei hij: "Ah, Luuk. Ik ben zo klaar hoor. Het is maar even."
Ferry opened the door in orange tracksuit bottoms. There was dust in his eyebrows. Before I could say anything, he said: "Ah, Luuk. I'm almost done. It's just for a moment."
Maar even. Daar stond ik, met mijn hele verhaal, en ik kon niks meer. Want wat zeg je tegen "even"?
Just for a moment. There I stood, with my whole speech, and I had nothing left. Because what do you say to "even"?
Nederlanders gebruiken dat woord voor alles wat eigenlijk te groot is. "Mag ik even iets vragen?" betekent: ik ga iets vragen wat je liever niet hoort. "Ik bel je even terug" betekent: misschien morgen. "Heel even" betekent: een half uur, minstens. Het is een woord dat dingen kleiner maakt, zodat je er geen nee tegen kunt zeggen.
Dutch people use that word for everything that is actually too big. "Mag ik even iets vragen?" means: I am going to ask you something you would rather not hear. "Ik bel je even terug" means: maybe tomorrow. "Heel even" means: half an hour, at least. It is a word that makes things smaller, so that you cannot say no to them.
Dus zei ik: "Oké. Even dan." En ik ging weer naar binnen.
So I said: "Okay. Just for a moment, then." And I went back inside.
Gisteren lag er een plank op mijn deurmat. Mooi hout, glad geschuurd, met een briefje erop: "Voor je platen. Ik hoor ze door de muur. Ramses klinkt beter als hij niet op de grond staat. Groet, Ferry."
Yesterday there was a plank on my doormat. Beautiful wood, sanded smooth, with a note on it: "For your records. I hear them through the wall. Ramses sounds better when he is not standing on the floor. Regards, Ferry."
Als je dit leest, hang ik die plank op. Met zijn boormachine. Om tien uur precies. Het is maar even.
As you read this, I am putting up that plank. With his drill. At ten o'clock sharp. It's just for a moment.

Woorden van deze week
Deze woorden zitten in de brief. Tik er in de tekst op om ze te horen en te bewaren.
- even
- just, for a moment (makes a request sound small)
- de buurman
- the (male) neighbour
- aanbellen
- to ring the doorbell
- voorbereiden
- to prepare
- de wenkbrauw
- eyebrow
- terugbellen
- to call back
- de deurmat
- doormat
- ophangen
- to hang up, to put up (on a wall)
Jouw woorden uit deze brief
Praat erover met Luuk
Luuk is thuis op luuk.wtf. Vertel hem wat je van deze brief vond, in het Nederlands of in het Engels.
Elke zondag een brief
Gratis, met spraakopname. Zo lees je elke week een beetje Nederlands.
Schrijf me in →